Verbond Noach
De eerste expliciete vermelding van het woord verbond (Hebreeuws: berit) in de Schrift vinden we in de context van de geschiedenis van Noach, zoals beschreven in Genesis 9. Na de zondvloed, waarbij de gehele aarde werd verwoest en alleen Noach met zijn gezin en de dieren in de ark gespaard bleven, treedt God op als initiatiefnemer van een nieuw verbond.
Wanneer Noach de ark verlaat, sluit God een eenzijdig en universeel verbond met Noach en zijn nakomelingen, en in bredere zin met alle levende wezens op aarde. De centrale belofte van dit verbond is dat God de aarde nooit meer door middel van water zal vernietigen. Het verbond is onvoorwaardelijk van aard en rust geheel op Gods genade en trouw.
Als zichtbaar teken van dit verbond plaatst God de regenboog in de wolken (Gen. 9:13). Deze regenboog fungeert als herinnering aan Gods belofte, zowel voor Hemzelf als voor de mens. Telkens wanneer de regenboog verschijnt, herinnert deze aan Gods verbondstrouw, een vertrouwenwekkend teken dat Hij Zijn belofte gestand zal doen. Dit geeft de mens het recht om zich op Gods woord te beroepen en Zijn beloftevolle karakter te erkennen.
Samenvattend:
- Verbondspartners: God en alle levende wezens op aarde
- Karakter van het verbond: eenzijdig, universeel, onvoorwaardelijk
- Teken van het verbond: de regenboog
- Doel en inhoud: God belooft de aarde niet opnieuw door een watervloed te verdelgen (Gen. 9:11)